header
@Modv_ir : برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید
مد وی

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش ۹۵ + بیوگرافی

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش ۹۵ + بیوگرافی

مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

در این بخش از مد وی جدیدترین و بهترین عکس های مجتبی میرزاجانپور بازیکن حرفه ای والیبال کشورمان با همسرش در سال ۹۵ را مشاهده کنید.

بیوگرافی مجتبی میرزاجانپور

مجتبی میرزاجانپور موزیرجی متولد ۱۵ مهر ۱۳۷۰ است . او یک مهرماهی شوخ و جذاب و احساسی هست . مجتبی در بابل به دنیا آمد است . قد مجتبی میرازجانپور ۲۰۵ سانتی متر است و وزنش ۸۸ کیلوگرم است . والیبالیست ایرانی که در تیم ملی والیبال زیر ۲۱ سال سابقه بازی دارد و هم‌ اکنون عضو تیم ملی والیبال ایران است.

مجتبی میرزاجانپور و زنش

عکس جدید مجتبی میرزاجانپور و همسرش در سال ۹۵

مجتبی میرزاجانپور و زنش

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

عکس همسر مجتبی میرزاجانپور

مجتبی میرزاجانپور و زنش

2-mirzajanpour-31295-19 [1]

عکس های جدید مجتبی میرزاجانپور و همسرش

مجتبی میرزاجانپور و زنش

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

او برای مسابقات انتخابی لیگ جهانی والیبال ۲۰۱۳ به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد. در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال جهان در سال ۲۰۱۳، تصویر مجتبی بر روی کاور اصلی فدراسیون جهانی والیبال قرار گرفت و در آن مسابقات درخشید. سپس وی توسط خولیو ولاسکو برای مسابقات جام بزرگ قهرمانان جهان ۲۰۱۳ به تیم ملی والیبال دعوت شد و در سه بازی خود بازی‌های قابل توجه‌ای به نمایش گذاشت.

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

عکس های شخصی مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش 95 + بیوگرافی

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

عکس های جالب مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

میرزاجانپور سابقه بازی در شهرداری کهنوج، اتکا تهران، دانشگاه آزاد تهران، پرسپولیس تهران، پیکان تهران و متین ورامین را دارد. میرزاجانپور پس از حضور در متین ورامین با پیشنهاد تیم‌های هالک بانک و فنرباغچه ترکیه روبرو شد و در نهایت با باشگاه پیکان به توافق رسید و قراردادی یک ساله با این تیم به امضا رساند.

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

عکس هایی از خوش گذرانی مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

افتخارات
نایب قهرمانی جوانان آسیا
سومی لیگ برتر ایران همراه با پیکان
نایب قهرمانی لیگ برتر ایران با متین
قهرمانی لیگ برتر ایران با متین
راهیابی به لیگ جهانی همراه با تیم ملی بزرگسالان ۲۰۱۳
جزو هشت بازیکن برتر سال ۱۳۹۰ والیبال ایران
بهترین اسپک زن بیستمین دوره مسابقات بین‌المللی جام ریاست جمهوری قزاقستان

عکس های مجتبی میرزاجانپور در سال 95

جدیدترین عکس های مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور در سال 95

عکس های مجتبی میرزاجانپور در سال 95

عکس های مجتبی میرزاجانپور در سال 95

عکس های مجتبی میرزاجانپور با دوستانش

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور در سال ۹۵

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور با هوادارانش

عکس های اینستاگرام مجتبی میرزاجانپور

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش ۹۵ + بیوگرافی


مصاحبه خواندنی با مجتبی میرزاجانپور

در ابتدا بگو والیبالت را از کجا شروع کردی؟

شهرداری کهنوج، اتکا تهران، دانشگاه آزاد تهران، پرسپولیس تهران، متین ورامین و پیکان تهران تیم هایی بودند که من در آنجا حضور داشتم و بازی کردم، البته والیبال را از زمین های خاکی بابل شروع کردم و در سال ۸۶ از بابل به شهرداری کهنوج رفتم اما بهترین دوران ورزشی ام را از هر نظر در پرسپولیس تجربه کردم و دو سال در این تیم بازی کردم و در آنجا با همسرم (نیلوفر ابراهیمی) آشنا شدم. در خانواده والیبالی بزرگ شدم و علاوه بر خانواده خودم همسرم نیز والیبالیست است و مادر همسرم نیز والیبالیست بود.

پرسپولیس برای تو از نظر آشنایی با همسرت خوب بود یا از نظر فنی در این تیم پیشرفت داشتی؟

سال دوم حضورم در پرسپولیس مصادف بود با آشنایی با همسرم اما از این تیم هم از نظر عاطفی و هم از نظر فنی خاطرات بسیار خوبی دارم.

پیشرفت خوبی در این تیم داشتم و توانستم در این تیم به دو هدف زندگی ام برسم که این دو هدف هم از نظر عاطفی بود هم از نظر فنی. طرفدار استقلال هستم اما در تیم پرسپولیس ستاره شدم.

در کل آدم احساسی ای هستی، دوست داری به تو بگویم «پسر احساسی»؟

بله، در کل احساساتی هستم، مردم در هنگام مسابقات من را با چهره درهم می بینند در حالی که این گونه نیست و قلبی مهربان دارم، مردم فکر می کنند که اخلاقم بد است اما زمانی که با من برخورد می کنند نظرشان تغییر می کند، کسانی که برای اولین بار با من برخورد می کنند این موضوع را بارها گفته اند.

شادی پس از امتیازات نیز تا حدودی نشان می دهد که فرد خشمگینی هستی!

شاید به نظر برسد که خشمگین هستم اما این گونه نیست. در مورد شادی پس از کسب امتیازات هم این گونه نیست که به این موضوع از قبل فکر کرده باشم، بالاخره قدرتی زن هستم و این موضوع باید در شادی هایم احساس شود.

احساسی بودنت در بازی هایت تأثیرگذار هم بوده؟

از نظر من انجام بازی احساسی بعضی مواقع خوب است اما بعضی مواقع چوبش را خورده ام، در سال ۹۰ یعنی همان سال اولی که ولاسکو به ایران آمد و به تیم ملی اضافه شد به همراه تیم کاله مقابل تیم پیکان قرار گرفتم در امتیاز ۲۴ برای زدن سرویس آماده می شدم که همین احساسی بودنم موجب شد تا با هواداران درگیر شوم.

متأسفانه در چند سال اخیر برخی از تماشاگران ذهنیت بدی نسبت به من پیدا کردند و این موضوع در بعضی سالن های والیبال وجود دارد، البته این موضوع تنها در ایران و سالن های والیبال کشورمان دیده می شود و در دنیا از این دست اتفاقات وجود ندارد.

دلیل این کار هواداران چیست؟ چرا این موضوع تنها به تو اختصاص دارد و هواداران تنها به تو فحاشی می کنند؟

از نظر فنی می خواهند خرابم کنند البته برای حل این موضوع با مراجعه به روانشناس می خواهم خودم را احیا کنم. یک فرد باید در شرایط سخت بتواند خودش را کنترل کند و سعی می کنم که بتوانم در چنین لحظاتی با خونسردی به کارم ادامه دهم، می خواهم حداقل در شهرم با تمرکز بازی کنم و امیدوارم که این مسائل حاشیه ای پایان یابد و بتوانم با حضور هواداران همشهری ام به دور از این مسائل بازی کنم. فکر می کنم با فحاشی و به هم زدن تمرکز من در مسابقات می خواهند من را خراب کنند.

والیبالی بودن خانواده ات بخصوص همسرت تا چه حد شرایط را برای ادامه ورزش حرفه ای آسانتر می کند؟

از نظر من یک ورزشکار برای ادامه کارش در ورزش باید با یک ورزشکار ازدواج کند تا شرایط ورزشکار توسط همسرش درک شود.

بارها به همسرم این جمله را گفته ام که زن ورزشکار شدن مرد می خواهد، همراهی با تیم های ملی و باشگاهی برای برگزاری مسابقات، تورنمنت های مختلف و حتی اردوها موجب می شود تا بیشترین زمان را در ورزش و همراه تیم بگذرانم.

در ۶ ماهی که ازدواج کردم تنها ۲۰ روز همسرم را دیدم، داشتن همسر ورزشکار موجب می شود که درک این مسأله برای طرف مقابل آسانتر شود، همسر من پیش از این بازیکن تیم ملی بوده و شرایط را بخوبی درک می کند.

از چند تیم خارجی و خوب پیشنهاد داشتی، چرا قبول نکردی؟

امسال از تیم چهارم روسیه پیشنهاد داشتم اما به دلیل قرارداد با پیکان نتوانستم به روسیه بروم، سال گذشته هم از تیم فنرباغچه ترکیه پیشنهاد داشتم اما نتوانستم به ترکیه بروم.

با فنرباغچه قرارداد بسته بودم اما سر مبلغ قراردادم با این تیم به مشکل برخوردم و از حضور در این تیم منصرف شدم. آنها فهرست خود را کامل کرده بودند و به نوعی تصمیم گرفتند تا دبه کنند.

بجز والیبال شغل دیگری ندارم و باید تنها از طریق ورزش هزینه های زندگی ام را تأمین کنم. از نظر من وقت لژیونر شدنم رسیده است و تا سال آینده امیدوارم این اتفاق بیفتد و بتوانم در یک تیم خوب خارجی بازی کنم و والیبالم را در یک تیم خوب ادامه دهم البته تیم های ما هم کیفیت خوبی دارند و سطح لیگ مان هم نسبت به سال های گذشته پیشرفت زیادی داشته به این دلیل بازیکنان تیم ملی ترجیح می دهند در لیگ خودمان به والیبال شان ادامه دهند.

حضورت در تیم ملی بزرگسالان در زمان ولاسکو اتفاق افتاد، چگونه توانستی نظر مربی بزرگ و سختگیری همچون ولاسکو را جلب کنی و به تیم بزرگسالان دعوت شوی؟

من پیش از حضورم در بزرگسالان در تیم ملی جوانان حضور داشتم و در یک دوره به همراه ولاسکو به اردویی در ترکیه و قطر رفتیم و در آنجا عملکرد مناسبی داشتم، این موضوع موجب شد تا ولاسکو را مجاب کنم به من اعتماد کند، پس از آن بود که ولاسکو به من گفت که کارت را همین گونه در تیم ملی جوانان ادامه بده، سال آینده تو را به بزرگسالان می آورم.

در سال سهمیه المپیک به تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم البته در آن سال زیاد برای تیم ملی بازی نکردم و تنها در چند امتیاز از من استفاده شد، همین چند دقیقه برای من کافی بود تا بتوانم نظر ولاسکو را برای ادامه حضورم در تیم ملی جلب کنم.

رفتن ولاسکو خیلی از هواداران والیبال را ناراحت کرد، این احساس در بین تو و سایر ملی پوشان نیز وجود داشت؟

ولاسکو برای بازیکنان حکم پدر را داشت و واقعاً نقش پررنگی در ترقی و پیشرفت والیبال ایران ایفا کرد، او شناخت خوبی از بازیکنان داشت و از نظر روحی و روانی با بازیکنان کار می کرد.

ولاسکو روانشناس خوبی بود و رفتن او اتفاق خوبی برای والیبال ما نبود اما اهمیت حضور او در تیم ملی را می توانیم این بدانیم که او توانست به والیبال ما اعتماد به نفس بدهد و آن را جهانی کند. شنیده ام که لوزانو هم روانشناس خوبی است و چنین خصوصیاتی دارد.

تلاش اهالی والیبال برای رسیدن تیم ملی به المپیک ریو چطور است؟ این فعل خواستن در تیم و فدراسیون وجود دارد؟

همه بازیکنان، مسئولان و حتی کارمندان فدراسیون دوست دارند و تلاش می کنند تا تیم ملی به المپیک صعود کند البته این علاقه تنها در میان ما وجود ندارد بلکه تمام مردم علاقه مندند تا تیم ملی والیبال را در ریو ببینند که این نشان دهنده عشق مردم به تیم است، این عشق از طرفی انگیزه مان را برای حضور در المپیک ریو بیشتر می کند.

تیم ما شرایط خوبی دارد و باید به المپیک صعود کنیم و به این هدف مان برسیم، شاید ۴ سال بعد بازیکنان کنونی در تیم حضور نداشته باشند و تیم کنونی با این همه امید با تغییرات زیادی روبه رو شود. باید امسال سهمیه المپیک را کسب کنیم چرا که همه تلاش و هدف شان این است که این سهمیه به دست آید و تیم در ریو حضور یابد.

نتایج تیم ملی در مسابقات جام جهانی برای تیم ما رضایتبخش نبود و تیم ملی شرایط سختی در ژاپن داشت. در آنجا چه اتفاقی برای تیم افتاد؟

بازی های بسیار سختی در ژاپن پشت سر گذاشتیم، ۱۱ بازی پشت هم را در حالی در آنجا برگزار کردیم که شرایط تیم از نظر روحی و روانی به هیچ وجه مناسب نبود.

تیم ما در ژاپن از نظر روحی روانی آمادگی مناسبی نداشت، کواچ از نظر اخلاقی مربی خوبی بود اما به بازیکنان چیزی یاد نداد و تیم ما در زمان او سیستم و برنامه خاصی نداشت، کواچ از نظر فنی چیز خاصی نمی دانست که بخواهد در اختیار بازیکنان قرار دهد.

نبود آمادگی لازم از نظر روحی و روانی و نداشتن برنامه برای رویارویی با بزرگان دنیا از جمله مواردی بود که دست به دست هم داد تا تیم نتواند در ژاپن موفق باشد علاوه بر این، باخت به آرژانتین در مسابقه اول هم برای ما خوشایند نبود و این موضوع روی روحیه بازیکنان تأثیر منفی گذاشت.

ولاسکو با آرژانتین تیم خوبی جمع کرد و خیلی خوب در مقابل ما نتیجه گرفت، البته ما دو بازی بعد را با پیروزی پشت سر گذاشتیم اما در ادامه به این دلایل نتوانستیم خودمان باشیم و نتایج گذشته را تکرار کنیم. باید بگویم توان و تمرکز بازی در تورنمنت های بالای ۲۵ روز را نداریم چرا که به دلایل احساسی در بازده زمانی بالاتر از نظر روحی و روانی به هم می ریزیم.

اما در لیگ جهانی با همین کواچ آرژانتین را بردیم و در ادامه در جایگاه چهارم قرار گرفتیم، این نتیجه را باید به نام کواچ ثبت کنیم یا اینکه چهارمی ایران در لیگ جهانی را باید مدیون ولاسکو باشیم؟

شاید کمتر کسی فکر می کرد ما بتوانیم در دومین سال حضورمان در لیگ جهانی تا این مرحله بالا بیاییم، حتی این موضوع برای خودمان هم غیرقابل باور بود. بچه ها به تجربه بسیار خوبی رسیدند که این تجربیات در سال های آینده کمک زیادی به تیم ملی و بازیکنان خواهد کرد.

حقیقتاً چهارمی لیگ جهانی را باید مدیون ولاسکو باشیم، در آن زمان تنها بازیکنان تلاش می کردند که تیم به پیروزی برسد البته کواچ هم برای برد تلاش می کرد اما به جای اینکه تیم را در شرایط حساس جمع کند بیشتر شرایط را برای بازیکنان سخت می کرد و بازیکن را تحت فشار قرار می داد.

بازیکن در لحظات حساس باید با آرامش و تمرکز بیشتر به کار خود ادامه دهد اما این شرایط در زمان کواچ وجود نداشت و تیم ملی در بیشتر بازی ها در لحظات حساس براحتی امتیاز از دست می داد چرا که بازیکنان در آن زمان فشار زیادی تحمل می کردند.

برخی ها معتقدند که انتظارات از تیم ملی بالاست و این مورد نیز در نتایج ضعیف تیم ملی در ژاپن تأثیرگذار بود.

بله این موضوع هم در والیبال ما وجود دارد، ما پیش از جام جهانی در مقابل تیم های خوب برنده بودیم به این دلیل مردم دوست داشتند که همه تیم ها را ببریم، ورزش دو رو دارد که یک روی آن باخت و روی دیگر آن برد است.

از نظر من خودمان شرایط را برای خودمان سخت کردیم چرا که ما تیم های قهرمان جهان و المپیک را در دو سال گذشته شکست داده بودیم و باید هم مردم چنین توقعی از تیم شان داشته باشند که تیم کشورشان بازی های خود را با پیروزی پشت سر بگذارد.

پس از بازگشتمان از جام جهانی واکنش های منطقی از مردم دیدم که معمولاً دلیل باخت های تیم ملی را سؤال می کردند تا اینکه اعتراضی داشته باشند.

باید به این موضوع اشاره کنم که واقعاً ما در همه کشورها تماشاگر داشتیم و آنها کمک زیادی به موفقیت های تیم ملی در بازی های خارج از خانه داشتند، تیم ملی در امریکا ۵ هزار هوادار داشت، تعداد زیاد هواداران ایرانی نسبت به امریکای میزبان واقعاً موجب شگفتی بود، ایرانی ها در همه جای سالن حضور داشتند و با تشویق های خود بخوبی به تیم روحیه می دادند.

قطعاً این حمایت های هواداران در مسابقات بعدی تیم ملی در بازی های خارج از خانه ادامه خواهد داشت و موجب دلگرمی مان خواهد شد.

بعد از نتایج ضعیف تیم ملی در ژاپن اکثر کارشناسان اقتدار نداشتن کواچ را عامل ناکامی تیم ملی در ژاپن دانستند، آیا این اقتدار در کواچ وجود نداشت؟

از نظر من صحبت در خصوص ضعف ها و ایرادات مربی سابق صحیح نیست. بهتر بود همین کارشناسان در آن زمان نه برای کمک به کواچ بلکه برای کمک به تیم ملی او را کنار می کشیدند و ضعف هایش را به او گوشزد می کردند. کواچ مربی احساسی بود و نمی توانست خودش را کنترل کند او با بازیکنان رفیق بود که این کارش اشتباه بود و همین رفاقتش موجب شد تا تیم این گونه از دستش برود.

البته در آن زمان گفته شد که سعید معروف هم روی تصمیمات کواچ تأثیر زیادی داشته.

من چیزی در این خصوص نشنیده ام که سعید بخواهد در کار کواچ دخالتی داشته باشد.

در ژاپن کواچ به خندیدنت معترض شد و گفته شد که در آن زمان در رختکن با او درگیر شدی، این موضوع صحت داشت؟

یکی از بازیکنان تکیه کلامی داشت و در آن لحظه آن تکیه کلام را به کار برد و این موضوع موجب شد تا نتوانم خودم را کنترل کنم و به آن حرفش بخندم در هنگامی که کواچ به سمت من آمد باز هم نتوانستم خودم را کنترل کنم و به خندیدنم ادامه دادم به این دلیل او معترض شد، او در آن لحظه به من گفت که چرا می خندی؟ تیم عقب است با وجود این تو می خندی؟ این موضوع همانجا تمام شد و پس از آن هیچ درگیری ای با کواچ در رختکن نداشتم.

دوران اوجت در زمان ولاسکو بود یا کواچ؟ البته در دوران ولاسکو زیاد بازی نکردی اما اوج حضورت در تیم ملی در دوران کواچ بود؟

بله، دوران آمادگی و اوجم را در دوران مربیگری کواچ گذراندم البته عملکردم در آن زمان موجب شد تا کواچ هم به من اعتماد و از من استفاده کند که از نظرمن بخوبی از اعتماد او استفاده کردم و بازی های خوبی به نمایش گذاشتم.

کواچ بازیکنان آماده و بهترین ها را به زمین می فرستاد و این گونه نبود که به خاطر رفاقت با فلان بازیکن بخواهد بیشتر از او استفاده کند. در دوران ولاسکو زیاد بازی نکردم من بیشترین بازی هایم را در دوران کواچ انجام دادم و بهترین دورانم در تیم ملی هم در زمان حضور این مربی بود.

ولاسکو مربی مقتدری بود و دیسیپلین بالایی داشت، موضوعی که در لوزانو نیز دیده می شود، به نظر می رسد تیم ملی با مربیان بزرگ با دیسیپلین بالا موفق تر خواهد بود موضوعی که در کواچ دیده نشد.

لوزانو همانند ولاسکو هم دیسیپلین و هم رزومه خوبی دارد و همین دو موضوع موجب شد تا این مربی عملکرد درخشانی در دنیای والیبال داشته باشد.

رزومه لوزانو در حد تومار است و براساس آن می توان گفت که فدراسیون دست روی مربی خوبی گذاشته البته شناخت زیادی از لوزانو ندارم اما این را می دانم که او مربی بزرگ و روانشناس قهاری است.

سیچلو را می شناسم، او جزو یکی از بهترین مربیان است از نظر من زوج لوزانو و سیچلو یک زوج رؤیایی برای تیم ملی والیبال خواهد بود.

پس با وجود این به نظر می رسد که تیم ملی می تواند با ترکیب لوزانو و سیچلو در کادر فنی به دوران اوجش بازگردد.

زوج این دو، زوج خوبی است اما صحبت در خصوص موفقیت با لوزانو زود است و با صراحت نمی توان در خصوص این موضوع صحبت کرد، باید او را در تیم ببینیم و بعد از چند بازی در خصوص آینده اش با تیم ملی صحبت کنیم.

لیگ ما اوایل اسفندماه تمام می شود و سیچلو قرار است بزودی به ایران بیاید و قراردادش را با فدراسیون نهایی کند و پس از آن نیز لوزانو به کشور می آید تا تیم را آماده کند، البته لوزانو زمان زیادی برای حضور در تمرینات ندارد اما شنیده ام که او خیلی خوب تیم ملی و بازیکنان را می شناسد.

لوزانو نه تنها از والیبال ایران بلکه اشراف خوبی بر والیبال دنیا دارد از همه مهمتر او مورد تأیید ولاسکو است.

عکس های مجتبی میرزاجانپور و همسرش ۹۵ + بیوگرافی

ارسال نظر






a b